İlk yazımı yazıyorum, o yüzden şimdiden sürçülisan edersem affola  İtalya’da yaklaşık 8 senedir yaşayan biri olarak buradaki tecrübelerimi kaleme dökmek ve mümkün olduğu kadar buraya gelecek arkadaşlara yardımcı olmak istedim. Güney İtalya’nın küçük bir kasabasında ailemle yaşıyorum. Yaklaşık 3 sene önce üniversiteye başlamamın ardından, uzun zaman sonra ilk defa Türklerle karşılaştım.

Çoğunun buraya Master veya Erasmus programıyla gelmiş olduğunu fakat burayla ilgili çok fazla bilgiye sahip olmadıklarını gözlemledim. Onlarla konuştukça böyle bir blog oluşturma gereksinimi duydum. Uzun çaba ve uğraşların sonunda çok sevdiğim ve fikirlerine değer verdiğim bir dostumun yardımlarıyla bu blogu sonunda açabiliyorum/z..  Bloğumda tamamen Güney İtalya’da ki yaşamdan, insanların burada neler yaptığından, üniversite hayatımızdan, kısacası burada ki her şeyden bahsedeceğim. Arada İtalya’yla ilgili paylaşımlarda da bulunabilirim tabi 🙂

Bloguma vermiş olduğum isim biraz komik, ama bence bizim varlığımızın italyanların akıllarına kazınmasını sağlayan “Mamma li turchi” terimidir. Neredeyse her İtalyan’ın bildiği ve bir Türk gördükleri an söyledikleri sözdür. İtalya’ya gelir ve bir İtalyanla tanışırsanız duymanız çok muhtemeldir 🙂 Bu söz 1480 yılında, Fatih’in ünlü komutanı Gedik Ahmet Paşa’nın  İtalya’nın Otranto şehrini fethetmesi üzerine bölgede bir türk korkusu oluşur ve daha sonra bu korku dalga dalga tüm Avrupa’ya yayılır. O tarihten itibaren, anneler çocuklarını “Türkler geliyor!” diye korkutmaya başlar bununla beraber her endişe ve korku karşısında da çocuklar ”Mamma mia i turchi!” (Anneciğim türkler!”) demeye başlarlar. Günümüz İtalya’sında da kaos ortamlarında sıkça kullanılan bir sözdür. 🙂 Hoş olabileceğini düşündük ve bu ismi koyduk…

Sorularınıza mümkün olduğunca cevap verebilmeyi umuyorum.  

Bir sonra ki yazımda buluşmak ümidiyle, esen kalın 😉 

Fotoğraf: Tufan Çivici
Reklamlar

Herkese merhaba :)” için 5 yorum

  1. çok samimi bir yazı.. ailenizle bu küçük kasabada huzurlu bir ömür dilerim. nasıl yerleştiğinizi çok merak ettim. zira iş imkanları açısından küçük kasabada zorlanmıyor musunuz? Veyahut, kendiniz mi yetiştiriyorsunuz sebze meyve 🙂

    Beğen

    1. Güzel dileklerin için canı gönülden teşekkür ederim. İş imkanları kısıtlı olduğu için büyük zorluklar çektiğimiz oluyor ama Allah bi şekilde yardım ediyor çok şükür 🙂 Tarımla ilgilenmiyor ailem. Annem masöz, babam ise hemen hemen her türlü işi yapıyor 🙂

      Beğen

      1. harika yaa..ne güzel bir düzen tutturmuşsunuz. büyük şehirde yaşamak ömür törpüsü adeta. Şuan bile bu mesajı İstanbul Cevizlibağ yakınlarından gelen ambulans sesleri eşliğinde yazıyorum. Eşimle benim de emeklilik hayalimiz böyle bir şey 🙂 ne diyelim maşallah… Çok güzel, materyalist hayata örnek olacak bir yaşam stili..

        Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s